Hoe de Dorpsvereniging tot stand kwam.
In januari 1971 kwam het gezin Schouwenaar in Koudekerke wonen aan de van Speijkstraat nummer 8. Terug van weggeweest. Na drie jaar in Brummen in Gelderland gewoond te hebben waren we weer terug in Zeeland. Als rasechte Zeeuwen is het ons gelukt weer voet te zetten op vertrouwde bodem.
We voelden ons hier al snel thuis. Dat bleek ook zo bij de kinderen. Want na de eerste schooldag kwam onze zoon thuis met een blij gezicht en zei :
“Ik heb al een vriendje op school”.
In de buurt waar we terecht kwamen, woonden veel jonge gezinnen. Een wijk die nog niet zo lang bestond. Al snel ontstonden er contacten met de wijkbewoners. In de ge-sprekken op het trottoir van de straat, in de achtertuin of op de koffievisite kwamen de naar ons idee tekortkomingen en wensen in de wijk vaak ter sprake. Zoals dat gaat in een vrij nieuwe wijk mis je allerlei voorzieningen en activiteiten. Zo ontstond al snel de behoefte om daar iets aan te doen. Alleen met tekorten constateren en wensdromen heb-ben los je niks op; je moet er dan ook iets aan willen doen. Bij velen was de bereidheid aanwezig zich daar voor in te zetten. We begrepen al gauw dat het verstandig zou zijn de krachten te bundelen en een vereniging op te richten. Want met een vereniging kun je meer bereiken dan met enkelingen, dachten wij. Dat is later ook uitgekomen.
Zo werd op 1974 een wijkvereniging opgericht. De mensen van het eerste uur waren Paul Hanekroot, Guus de Bruijn, Ben van Damme,
Geertje Meinema-Beetsma, Arie Vrijlandt, Nel van Driel-Oostdijk, Jaap Maalderink, Henny van Os-Koevoets, Erik Bunt, Hans Buyse en Adri Schouwenaar.
Zij vormden het eerste bestuur van de vereniging.
Het doel van de wijkvereniging was zoals het toen werd geformuleerd:
‘De belangen behartigen van de wijk, zoals het vervullen van bepaalde in de wijk levende wensen en in het voorzien van zekere behoeften (bv. een crèche en een speeltuin) en voorts voor het verhogen van de onderlinge communicatie van de wijkbewoners door middel van gezelligheidsactiviteiten en
het gezamenlijk bouwen van bepaalde projecten zoals de speeltuin en de rommelmarkt’.
Activiteiten die in die eerste tijd getracht zijn van de grond te tillen waren, organiseren van bingoavonden, oprichten van een Doka, een tafeltennisclub, een tennisclub, een voetbalclub, een volleybalclub, een bridgeclub, een toneelclub, een babysitcentrale, een crèche, het organiseren van een rommelmarkt, het aanleggen van een speeltuin en parkeerhavens en het realiseren van een centraal antennesysteem.
Een aantal van deze activiteiten werden gerealiseerd, maar enkele plannen hebben het niet gered. Niettemin was er ambitie genoeg bij de wijkleden.
Wat we toen hebben gerealiseerd is natuurlijk de bekende en succesvolle rommelmarkt. Helaas de laatste jaren wat in verval door het teruglopend aantal bestuursleden en vrijwilligers. Maar wie weet in de toekomst?? Al snel constateerden wij dat vele activiteiten ook opengesteld konden worden voor andere mensen van het dorp. Het heeft dan ook niet lang geduurd of de wijkvereniging werd Dorpsvereniging. Opgericht vanuit de wijk is er nu een bloeiende vereniging waar veel dorpsbewoners van Koudekerke terecht lid van zijn. Een vereniging die door de jaren heen bruist van activiteit.
De beste herinnering herinnering aan de begin jaren is de aanleg van de speeltuin op de kop van Trompstraat.
Omdat er veel kleine kinderen waren in de wijk bleek de behoefte aan een speeltuin erg groot.
De ruimte ervoor lag er, zoals gezegd op de kop van de Trompstraat.
Een speeltuincommissie gevormd door Hans Buyse, Rob Krens, Jopie Hanekroot en vrijwilligers hebben hard gewerkt om deze speeltuin te realiseren. Ontwerpen en bouwtekeningen maken, kostenberekeningen opzetten, folders over speeltoestellen opvragen en bekijken en diverse overleggen met de gemeente en wijkbewoners. De speeltuin hield ons bezig en vulde onze vrije tijd. Na al deze voorbereiding kwam het moment van uitvoering. Daaruit bleek de saamhorigheid en bereidwilligheid tot meehelpen van de wijkbewoners. Met vereende krachten is in de avonduren en op vele zaterdagen gewerkt om de plannen uit te voeren. En dat lukte met veel vrijwilligers en met veel plezier.
Op 28 oktober 1972 om 10.00 uur zou de speeltuin worden geopend. We hadden daarvoor een klein feestje georganiseerd, want we vonden het toch wel een bijzondere gebeurtenis in de wijk. De burgemeester was gevraagd de speeltuin te openen. Hij had dat ook aan ons toegezegd. Maar op die bewuste zaterdag werden we ontboden op het gemeentehuis voor een gesprek met de burgemeester. Daar hoorden wij dat hij de opening niet kon verrichten omdat juist in die week de raad hem het vertrouwen had opgezegd. Een domper op onze opening.
Nog meer voor onze burgemeester.De opening van de speeltuin moest natuurlijk toch doorgaan. Op dat moment was A Schouwenaar voorzitter van de wijkvereniging en deze heeft toen de taak van de burgemeester maar overgenomen uiteraard zonder ambtsketen om. We hebben toen toch nog een feestelijke opening van de speeltuin kunnen vieren. Een belangrijke wens in de wijk was daardoor in vervulling gegaan en ondertussen hebben vele kinderen ervan kunnen genieten.
